Kształceniem ludzi dorosłych zajmuje się dziedzina pedagogiki zwana andragogiką. Andragogika inaczej jest okreslana także jako teoria oswiaty i wychowania młodzieży pracującej i dorosłych.
Andragogika służy budowie, umacnianiu i rozwojowi społeczeństwa nowoczesnego, jego gospodarki, polityki, kultury i nauki przez pomoc w kształtowaniu człowieka, który ma być swiatły, twórczy, uspołeczniony, wrażliwy na piękno, sprawny fizycznie, oddany wolnosci kraju oraz doskonalący się.
Wszelkie procesy kwalifikowane jako andragogika odbywają się w różnych terenach i okolicznosciach. Najbardziej typowe sytuacje to zakład pracy, szkoła, kursy, służba wojskowa, internat, wczasy i zakłady karne. W związku z tym wyróżnia się następujące systemu organizacyjno-programowe oswiaty dorosłych:
a. zakładowy
b. szkolny
c. kursowy
d. wojskowy
e. internatowy
f. wczasowy
g. resocjalizacyjny.
Nauczyciel w oswiacie dorosłych bierze pod uwagę doswiadczenie swoich uczniów, ich wiedzę życiową oraz motywację ucznia się, brak w wykształceniu wczesniejszym.
Cele oswiaty dorosłych okresliła nawet i zajmuje się jej propagowaniem instytucja, jaką jest UNESCO. Potrzebę wychowania obywateli wspólnoty narodów swiata podkresliła konferencja w Elsynorze w 1949 roku.